“ਹਾਲ ਦੀ ਘੜੀ ਆਪਣੀ ਆਰਥਿਕ ਬਦਹਾਲੀ ਅਤੇ 4.50 ਲੱਖ ਕਰੋੜ ਕਰਜ਼ੇ ...”
(7 ਜੁਲਾਈ 2026)

ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਇਸ ਸਮੇਂ ਜਿੱਧਰ ਵੀ ਝਾਤ ਮਾਰੀ ਜਾਵੇ ਚਾਰ ਚੁਫੇਰੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਖਲਬਲੀ ਮਚੀ ਪਈ ਲਗਦੀ ਹੈ। ਅਹਿਸਾਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਪੰਜਾਬ ਤੇਰਾ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਬੇਲੀ! ਸਿਧਾਂਤਾਂ, ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ, ਉੱਚੀ ਨੈਤਿਕ ਕਦਰਾਂ ਕੀਮਤਾਂ, ਪੰਜਾਬ ਜਿਊਂਦਾ ਗੁਰਾਂ ਦੇ ਨਾਂਅ ’ਤੇ ਆਦਿ ਨੂੰ ਤਾਕ ਤੇ ਰੱਖ ਕੇ ਸਭ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਪਾਰਟੀਆਂ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਆਗੂ ਕੁਰਸੀ ਦੀ ਰਾਜਨੀਤੀ ਕਰਦੇ ਨਜ਼ਰ ਆ ਰਹੇ ਹਨ।

ਕਾਂਗਰਸ ਪਾਰਟੀ:

ਕਾਂਗਰਸ ਪਾਰਟੀ ਨੇ ਜਿੰਨਾ ਪੰਜਾਬ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਰਾਜਨੀਤੀ, ਧਰਮ, ਸਮਾਜ, ਪ੍ਰਸ਼ਾਸਨ ਅਤੇ ਭਾਈਚਾਰੇ ਵਿੱਚ ਜਿੰਨੇ ਕੰਡੇ ਇਸਨੇ ਬੀਜੇ, ਹੋਰ ਕਿਸੇ ਪਾਰਟੀ ਨੇ ਨਹੀਂ ਬੀਜੇ। ਸੰਨ 1947 ਅਤੇ 1966 ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਵੰਡ, ਪੰਜਾਬ ਅੰਦਰ ਜਾਣ ਬੁੱਝ ਕੇ ਰਾਜਧਾਨੀ, ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਸ਼ਾਈ ਇਲਾਕਿਆਂ, ਪਾਣੀਆਂ, ਹੈੱਡਵਰਕਸਾ ਆਦਿ ਸੰਬੰਧੀ ਮੁੱਦੇ ਇਸ ਕਰਕੇ ਖੜ੍ਹੇ ਰੱਖੇ ਤਾਂ ਕਿ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਰਾਜਨੀਤੀਵਾਨ ਅਤੇ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਪਾਰਟੀਆਂ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਕੇਂਦਰ ਨਾਲ ਉਲਝਣ ਵਿੱਚ ਫਸੀਆਂ ਰਹਿਣ। ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਨੀਲਾ ਤਾਰਾ ਅਪਰੇਸ਼ਨ ਅਤੇ ਨਵੰਬਰ ’84 ਕਤਲੇਆਮ ਇਸਦਾ ਅਭੁੱਲ ਸ਼ਰਮਨਾਕ ਕਾਲਾ ਇਤਿਹਾਸ ਹੈ।

ਪੰਜਾਬ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਚੋਣਾਂ-2027 ਸਿਰ ’ਤੇ ਆਉਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਕਾਂਗਰਸ ਦੇ ਆਗੂਆਂ ਵਿੱਚ ਲੀਡਰਸ਼ਿੱਪ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਘਮਸਾਨ ਮਚਿਆ ਪਿਆ ਸੀ। ਪਾਰਟੀ ਹਾਈ ਕਮਾਨ ਨੂੰ ਸਨ 2024 ਵਿੱਚ ਹਰਿਆਣਾ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਚੋਣਾਂ ਵਾਲਾ ਮੰਦਭਾਗਾ ਤਜਰਬਾ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਦੁਹਰਾਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਪੰਜਾਬ ਵਿੱਚ ਲੀਡਰਸ਼ਿੱਪ ਦੀ ਲੜਾਈ ਨੂੰ ਹੱਲ ਕਰਨ ਲਈ ਉਸਨੇ 11 ਜੂਨ ਨੂੰ ਤਿੰਨ ਮੈਂਬਰੀ ਕਮੇਟੀ ਦਾ ਗਠਨ ਕੀਤਾ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਜੇ ਮਾਕਨ, ਮੀਨਾਕਸ਼ੀ ਨਟਰਾਜਨ ਅਤੇ ਭਜਨ ਲਾਲ ਜਾਟਵ ਸ਼ਾਮਲ ਸਨ। ਇਸ ਕਮੇਟੀ ਵੱਲੋਂ ਘੋਰ ਅੰਦਰੂਨੀ ਰਿੜਕਣੇ ਬਾਅਦ ਪਾਰਟੀ ਨੇ ਮੌਜੂਦਾ ਲੀਡਰਸ਼ਿੱਪ ਵਿੱਚ ਤਬਦੀਲੀ ਦੀ ਥਾਂ ਸਭ ਮੋਹਰਲੀ ਕਤਾਰ ਦੇ ਆਗੂਆਂ ਨੂੰ ਵੱਖ ਵੱਖ ਕਮੇਟੀਆਂ ਗਠਤ ਕਰਦਿਆਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਮੁਖੀ ਥਾਪ ਕੇ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦਾ ਯਤਨ ਕੀਤਾ। ਪ੍ਰਮੁੱਖ ਤੌਰ ’ਤੇ ਪੰਜਾਬ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਕਾਂਗਰਸ ਕਮੇਟੀ ਦਾ ਪ੍ਰਧਾਨ ਅਮਰਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਰਾਜਾ ਵੜਿੰਗ ਅਤੇ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਗਰੁੱਪ ਦਾ ਆਗੂ ਪ੍ਰਤਾਪ ਸਿੰਘ ਬਾਜਵਾ ਨੂੰ ਬਣਿਆ ਰਹਿਣ ਦਿੱਤਾ। ਲੀਡਰਸ਼ਿੱਪ ਦੇ ਮੁੱਖ ਦਾਅਵੇਦਾਰ ਸਾਬਕਾ 111 ਰੋਜ਼ਾ ਅਸਫਲ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਚਰਨਜੀਤ ਸਿੰਘ ਚੰਨੀ ਨੂੰ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਚੋਣ ਮੁਹਿੰਮ ਕਮੇਟੀ ਦਾ ਚੇਅਰਮੈਨ ਥਾਪ ਦਿੱਤਾ। ਰਾਜਸਥਾਨ ਰਾਜ ਦੇ ਮੁਖੀ (ਇੰਚਾਰਜ) ਸੁਖਜਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਰੰਧਾਵਾ ਨੂੰ ਕੋਰ ਕਮੇਟੀ ਦਾ ਚੇਅਰਮੈਨ ਥਾਪ ਦਿੱਤਾ। ਇਵੇਂ ਹੀ ਹੋਰ ਆਗੂਆਂ ਨੂੰ ਸੰਤੁਸ਼ਟ ਕਰਨ ਦਾ ਯਤਨ ਕੀਤਾ।

ਚਾਹੀਦਾ ਤਾਂ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਕਾਂਗਰਸ ਆਗੂ ਹਾਈ ਕਮਾਨ ਦੇ ਫੈਸਲੇ ਬਾਅਦ ਪੂਰਨ ਨਿਸ਼ਚੇ ਨਾਲ ਇੱਕਜੁੱਟ ਹੋ ਕੇ ਅਗਾਮੀ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਚੋਣਾਂ ਦੇ ਮੈਦਾਨ ਵਿੱਚ ਕੁੱਦ ਪੈਂਦੇ ਪਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, “ਵਿਨਾਸ਼ ਕਾਲੇ ਵਿਪਰੀਤ ਬੁੱਧੀ।” ਬੱਸ! ਇੱਕ ਦਿਨ ਨਹੀਂ ਪੈਣ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਇਸ ਨਵ ਸੰਗਠਨ ਤੋਂ ਘੋਰ ਅਸੰਤੁਸ਼ਟ ਦਲਿਤ ਭਾਈਚਾਰੇ ਨਾਲ ਸੰਬੰਧਿਤ ਸਾਬਕਾ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਚਰਨਜੀਤ ਸਿੰਘ ਚੰਨੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਗ੍ਰਹਿ ਮੋਰਿੰਡਾ ਵਿਖੇ ਆਪਣੇ ਹਿਮਾਇਤੀਆਂ ਅਤੇ ਅਸੰਤੁਸ਼ਟ ਆਗੂਆਂ ਦੀ ਮੀਟਿੰਗ ਬੁਲਾਈ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਕਰੀਬ ਦੋ ਦਰਜਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਆਗੂਆਂ ਨੇ ਹਿੱਸਾ ਲਿਆ। ਮੀਟਿੰਗ ਵਿੱਚ ਫੈਸਲੇ ਬਾਰੇ ਤ੍ਰਿਪਤ ਰਜਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਬਾਜਵਾ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਹਾਈ ਕਮਾਨ ਨਾਲ ਕੋਈ ਲੜਾਈ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਦਿੱਲੀ ਜਾ ਕੇ ਲੀਡਰਸ਼ਿੱਪ ਨੂੰ ਮਿਲਣਗੇ ਅਤੇ ਪੰਜਾਬ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਬਾਰੇ ਚਾਨਣਾ ਪਾਉਣਗੇ। ਉਹ ਬੇਨਤੀ ਕਰਨਗੇ ਕਿ ਪਾਰਟੀ ਆਪਣੇ ਹੁਣੇ ਲਏ ਗਏ ਫੈਸਲਿਆਂ ’ਤੇ ਮੁੜ ਨਜ਼ਰਸਾਨੀ ਕਰੇ।

ਚੰਨੀ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਹਿਮਾਇਤੀਆਂ ਨੇ ਜ਼ਰਾ ਵੀ ਇਸ ਹਕੀਕਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜ਼ਿਹਨ ਵਿੱਚ ਯਾਦ ਕਰਨ ਦਾ ਯਤਨ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਕਿ ਗੁਆਂਢੀ ਹਿਮਾਚਲ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਚੋਣਾਂ ਵੇਲੇ ਸੁਖਵਿੰਦਰ ਸਿੰਘ ਸੁੱਖੂ ਨੂੰ ਚੋਣ ਮੁਹਿੰਮ ਕਮੇਟੀ ਦਾ ਚੇਅਰਮੈਨ ਥਾਪਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਚੋਣਾਂ ਜਿੱਤਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੂੰ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਥਾਪਣਾ ਪਿਆ ਸੀ। ਹੋ ਸਕਦਾ ਸੀ ਕਿ ਚੋਣਾਂ ਜਿੱਤਣ ’ਤੇ ਚੰਨੀ ਨੂੰ ਮੁੜ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਥਾਪ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ। ਲੇਕਿਨ ਹਾਈ ਕਮਾਨ ਵਿੱਚ ਅਵਿਸ਼ਵਾਸ ਦੀ ਭਾਵਨਾ ਕਰਕੇ ਉਸਨੇ ਬਗਾਵਤ ਦਾ ਝੰਡਾ ਬੁਲੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਇੱਕ ਵਾਰ ਪਹਿਲਾਂ ਵੀ ਉਸਨੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚੋਂ 40-50 ਆਗੂਆਂ ਦੇ ਦਸਤਖਤ ਕਰਵਾ ਕੇ ਹਾਈ ਕਮਾਂਡ ’ਤੇ ਦਬਾਅ ਪਾਉਣ ਦਾ ਯਤਨ ਕੀਤਾ ਸੀ ਲੇਕਿਨ ਜਨਰਲ ਸਕੱਤਰ ਕੇਸੀ ਵੇਣੂ ਗੋਪਾਲ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਖਰੀਆਂ ਖਰੀਆਂ ਸੁਣਾਉਂਦਿਆਂ ਖੁੰਬ ਠੱਪ ਦਿੱਤੀ ਸੀ।

ਪਾਰਟੀ ਹਾਈ ਕਮਾਨ ਨੇ ਚਰਨਜੀਤ ਚੰਨੀ ਵਰਗੇ ਕੌਂਸਲਰ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦ ਵਿਧਾਇਕ ਬਣੇ ਆਗੂ ਨੂੰ ਕਾਂਗਰਸ ਪਾਰਟੀ ਵਿੱਚ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਕੇ ਰਾਜ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਵਿਰੋਧੀ ਧਿਰ ਦਾ ਆਗੂ ਥਾਪਿਆ, ਸੁਨੀਲ ਜਾਖੜ, ਨਵਜੋਤ ਸਿੰਘ ਸਿੱਧੂ ਆਦਿ ਦੀ ਥਾਂ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਬਣਾਇਆ। ਵਿਰੋਧੀ ਧਿਰ ਦਾ ਆਗੂ ਹੁੰਦਿਆਂ ਜਦੋਂ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਸਦਨ ਵਿੱਚ ਸੁਖਬੀਰ ਸਿੰਘ ਬਾਦਲ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਕੈਪਟਨ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਚਾਰ ਮੁੱਖ ਕੰਮ ਦੱਸਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਤਾਂ ਉਹ ਇੰਨਾ ਬੌਂਦਲ ਗਿਆ ਕਿ ਸਿਰਫ ਘਬਰਾਹਟ ਵਿੱਚ ਇਹ ਹੀ ਕਹਿ ਸਕਿਆ ਕਿ ਉਸਨੇ “ਪੈਚ ਵਰਕ” ਕਰਵਾਇਆ ਸੀ ਕਿ ਨਹੀਂ। ਉਸਦਾ ਆਪਣੀ ਜ਼ਬਾਨ ’ਤੇ ਕੋਈ ਕਾਬੂ ਨਹੀਂ। ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਅੰਦਰ ਉਸਨੇ ਸੁਖਬੀਰ ਬਾਦਲ ਅਤੇ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਹੁੰਦੇ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਪ੍ਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਸ੍ਰੀ ਨਰਿੰਦਰ ਮੋਦੀ ਬਾਰੇ ਨੀਵੀਂ ਕਿਸਮ ਦੇ ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਕੀਤੀ। ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਹੁੰਦੇ ਉਸਦਾ ਇੱਕ ਨਿੱਜੀ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਕਰੀਬ 10 ਕਰੋੜ ਦੇ ਘੁਟਾਲੇ ਵਿੱਚ ਪਕੜਿਆ ਗਿਆ। ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਚੋਣਾਂ ਵੇਲੇ ਉਹ ਦੋ ਹਲਕਿਆਂ ਚਮਕੌਰ ਸਾਹਿਬ ਅਤੇ ਭਦੌੜ ਤੋਂ ਹਾਰ ਗਿਆ। ਕਰੀਬ ਇੱਕ ਸਾਲ ਗਾਇਬ ਰਿਹਾ। ਲੋਕ ਸਭਾ ਚੋਣਾਂ 2024 ਵਿੱਚ ਪਾਰਟੀ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਜਲੰਧਰ ਤੋਂ ਲੜਾਇਆ ਜਿੱਥੋਂ ਉਸਨੇ ਵੱਡੀ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਪਰ ਉਸਦੇ ਹਲਕੇ ਵਿੱਚ ਉਪ ਚੋਣ ਵਿੱਚ ਪਾਰਟੀ ਬੁਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹਾਰ ਗਈ। ਕਿੱਥੇ ਸੀ ਉਸਦੀ ਲੀਡਰਸ਼ਿੱਪ?

ਚਰਨਜੀਤ ਚੰਨੀ ਨੂੰ ਪਾਰਟੀ ਅੰਦਰ ਆਪਣਾ ਪੱਖ ਰੱਖਣ ਦੇ ਪੂਰੇ ਮੌਕੇ ਮਿਲੇ ਲੇਕਿਨ ਹੁਣ ਉਸਦੀ ਬਗਾਵਤ ਨੂੰ ਕੁਚਲਣ ਲਈ ਹਾਈ ਕਮਾਨ ਨੂੰ ਪਾਰਟੀ ਜਾਬਤਾ ਕਾਇਮ ਰੱਖਣ ਲਈ ਉਸ ਨੂੰ ਬਾਹਰ ਦਾ ਰਸਤਾ ਦਿਖਾ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਭੱਠ ਪਏ ਸੋਨਾ ਜਿਹੜਾ ਕੰਨਾਂ ਨੂੰ ਖਾਵੇ। ਹਕੀਕਤ ਇਹ ਵੀ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਕੈਪਟਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਹਾਈ ਕਮਾਨ ਸੁਨੀਲ ਜਾਖੜ ਨੂੰ ਪੰਜਾਬ ਦਾ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਬਣਾ ਦਿੰਦੀ ਤਾਂ ਅੱਜ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਕਾਂਗਰਸ ਨੂੰ ਅਜਿਹੀ ਬਦਹਾਲੀ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਨਾ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ। ਨਾ ਹੀ ਭਾਜਪਾ ਦੇ ਕਾਂਗਰਸੀਕਰਨ ਦਾ ਰਾਹ ਖੁੱਲ੍ਹਦਾ।

ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਅਕਾਲੀ ਦਲ:

ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਦੀ ਅਜੋਕੀ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਅੱਧੋਗਤੀ ’ਤੇ ਭਾਈ ਗੁਰਦਾਸ ਜੀ ਦੀ ਇੱਕ ਵਾਰ ਦੇ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਖੂਬ ਢੁਕਦੇ ਹਨ ਕਿ ਆਪਣੇ ਹੱਥੀਂ ਆਪਣੀ ਜੜ੍ਹ ਆਪ ਉਪਟੇ। ਸੁਖਬੀਰ ਬਾਦਲ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਸਿੰਘ ਬਾਦਲ ਵਾਂਗ ਇੱਕਜੁੱਟ ਨਾ ਰੱਖ ਸਕਿਆ। ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਦੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਬੋਹੜ ਦਾ ਪੱਤਾ-ਪੱਤਾ ਟੁੱਟਦਾ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਖਰ ਇਹ ਦਲ ਰੁੰਡ ਮਰੁੰਡ ਹੋ ਗਿਆ। ਦਸੰਬਰ 2, 2024 ਦੇ ਸ੍ਰੀ ਅਕਾਲ ਤਖਤ ਸਾਹਿਬ ਦੇ ਹੁਕਮਨਾਮੇ ਅਨੁਸਾਰ ਇਸਨੇ ਚੁੱਲ੍ਹਾ ਤਾਂ ਕੀ ਸੰਭਾਲ ਸੀ ਸਗੋਂ ਕਈ ਚੁੱਲ੍ਹਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਦਾ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਬਾਦਲ, ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਪੁਨਰ ਸੁਰਜੀਤ, ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਵਾਰਸ ਪੰਜਾਬ ਦੇ, ਸ਼੍ਰੋਮਣੀ ਅਕਾਲੀ ਦਲ ਮਾਨ ਅਤੇ ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਹੋਰ ਕਿੰਨੇ ਕੁ ਧੜੇ ਹਨ। ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਗੁਰਬਾਣੀ ਦਾ ਅਹਿਸਾਸ ਨਹੀਂ। ਕੋਈ ਧੜਾ ਵੀ “ਹੋਇ ਇਕੱਤਰ ਮਿਲਹੁ ਮੇਰੇ ਭਾਈ। ਦੁਬਿਧਾ ਦੂਰ ਕਰਹੁ ਲਿਵ ਲਾਈ।” ’ਤੇ ਅਮਲ ਕਰਨ ਲਈ ਤਿਆਰ ਨਹੀਂ। ਇਹ ਸਨ 2027 ਦੀਆਂ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਚੋਣਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸ਼ਰਮਨਾਕ ਹਾਰ ਲਈ ਆਪੇ ਹੀ ਤਾਣਾਬਾਣਾ ਬੁਣ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।

ਭਾਜਪਾ:

ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਭਾਜਪਾ ਦਾ ਪੂਰਨ ਕਾਂਗਰਸੀਕਰਨ ਹੋ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਸੁਨੀਲ ਜਾਖੜ ਤੇ ਹੁਣ ਜੱਟ ਸਿੱਖ ਕੇਵਲ ਸਿੰਘ ਢਿੱਲੋਂ, ਜੋ ਰਾਜਨੀਤੀ ਦੇ ਦਾਅ ਪੇਚਾਂ ਤੋਂ ਬਿਲਕੁਲ ਕੋਰਾ ਹੈ, ਨੂੰ ਪਾਰਟੀ ਪ੍ਰਧਾਨ ਥਾਪਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਲੱਖ ਟਕੇ ਦਾ ਸਵਾਲ ਹੈ ਕਿ ਪਾਰਟੀ ਕਿਨ੍ਹਾਂ ਮੁੱਦਿਆਂ ’ਤੇ ਰਾਜ ਅੰਦਰ ਰਾਜ ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਚੋਣਾਂ ਲੜਨਾ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ? ਇਸ ਨੇ ਇੱਕ ਵੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਹਿਤ ਵਿੱਚ ਨਿਰਣਾ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਮਸਲਿਆਂ ਦੇ ਹੱਲ ਲਈ ਕੋਈ ਕਦਮ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਚੰਡੀਗੜ੍ਹ, ਪੰਜਾਬੀ ਭਾਸ਼ਾਈ ਇਲਾਕੇ, ਹੈੱਡਵਰਕਸ ਪੰਜਾਬ ਨੂੰ ਦੇਣਾ ਅਤੇ ਰਿਪੇਰੀਅਨ ਕਾਨੂੰਨ ਤਹਿਤ ਪਾਣੀਆਂ ਦਾ ਮਸਲਾ ਹੱਲ ਕਰਨਾ। ਸ੍ਰੀ ਮੋਦੀ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਪੰਜਾਬ ਅਤੇ ਕਿਸਾਨੀ ਲਈ ਕੋਈ ਆਰਥਿਕ ਪੈਕੇਜ ਜਾਰੀ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ। ਪਾਰਟੀ ਦੇ ਮੂਲ ਵਰਕਰ ਨਰਾਜ਼ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ 117 ਵਿਧਾਨ ਸਭਾ ਹਲਕਿਆਂ ਲਈ ਉਮੀਦਵਾਰ ਲੱਭਣੇ ਵੀ ਔਖੇ ਹਨ।

ਆਮ ਆਦਮੀ ਪਾਰਟੀ:

ਸਾਢੇ ਚਾਰ ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਭਗਵੰਤ ਮਾਨ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰਦਾ ਨਜ਼ਰ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ ਅਤੇ ਬਾਹਰਲੇ ਰਾਜਨੀਤਕ ਦਲਾਂ ਦੇ ਸੰਭਾਵੀ ਜੇਤੂ ਉਮੀਦਵਾਰ ਪਾਰਟੀ ਵਿੱਚ ਧੜਾਧੜ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਪਾਰਟੀ ਸੁਪਰੀਮੋ ਕੇਜਰੀਵਾਲ, ਮੁਖੀ ਮਨੀਸ਼ ਸਸੋਦੀਆਂ ਆਦਿ ਦਾ ਸਨਮਾਨ ਘੱਟ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਸੱਤ ਰਾਜਸਭਾ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦੀ ਭਾਜਪਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਮੂਲੀਅਤ ਨੇ ਪਾਰਟੀ ਦਾ ਵੱਡਾ ਨੁਕਸਾਨ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਸਨੇ ਪੰਜਾਬ ਦੀਆਂ ਬੁਨਿਆਦੀ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਅਤੇ ਮੁੱਦਿਆਂ ਨੂੰ ਚਿਮਟੇ ਨਾਲ ਵੀ ਨਹੀਂ ਛੂਹਿਆ ਲੇਕਿਨ ਲੋਕ ਲੁਭਾਊ ਸਕੀਮਾਂ ਰਾਹੀਂ ਮੁੱਖ ਮੰਤਰੀ ਇੱਕ ਕਲਾਕਾਰ ਵਜੋਂ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਅਗਾਮੀ ਚੋਣਾਂ ਦੇ ਮੱਦੇ ਨਜ਼ਰ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਤੈਅ ਸ਼ੁਦਾ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਬਲਬੂਤੇ ਚੋਣ ਮੁਹਿੰਮ ਗਰਮਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਲੋਕ ਹਾਲ ਦੀ ਘੜੀ ਆਪਣੀ ਆਰਥਿਕ ਬਦਹਾਲੀ ਅਤੇ 4.50 ਲੱਖ ਕਰੋੜ ਕਰਜ਼ੇ ਦੀ ਪੰਡ ਨੂੰ ਭੁੱਲੀ ਬੈਠੇ ਹਨ। ਸਭ ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਪਾਰਟੀਆਂ ਅੰਦਰੂਨੀ ਡਾਂਗ-ਸੋਟੇ ਵਿੱਚ ਮਸਰੂਫ ਹਨ, ਬੱਸ! ਡਰ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਪੰਜਾਬ ਕਿਤੇ ਬਾਰਿਸ਼ਾਂ ਅਤੇ ਹੜ੍ਹਾਂ ਦਾ ਸ਼ਿਕਾਰ ਹੋ ਗਿਆ ਤਾਂ ਫਿਰ ਪੰਜਾਬੀਆਂ ਨੇ ਆਮ ਆਦਮੀ ਪਾਰਟੀ ਆਗੂਆਂ ਨੂੰ ਪਿੰਡਾਂ, ਸੱਥਾਂ ਅਤੇ ਗਲੀਆਂ ਕੂਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੜਨ ਨਹੀਂ ਦੇਣਾ।

ਸੌ ਹੱਥ ਰੱਸਾ ਅਤੇ ਸਿਰੇ ’ਤੇ ਗੰਢ ਵਾਲੀ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਪੰਜਾਬੀ ਆਪਣੇ ਹਿਤਾਂ, ਹੱਕਾਂ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਪ੍ਰਤੀ ਨਾ ਜਾਗੇ ਤਾਂ ਪੰਜਾਬ ਦੀਆਂ ਭਵਿੱਖੀ ਪੀੜ੍ਹੀਆਂ ਦਾ ਭਵਿੱਖ ਅੰਧਕਾਰ ਵਿੱਚ ਗੁੰਮ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ।

*       *       *       *       *

ਨੋਟ: ਹਰ ਲੇਖਕ ‘ਸਰੋਕਾਰ’ ਨੂੰ ਭੇਜੀ ਗਈ ਰਚਨਾ ਦੀ ਕਾਪੀ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਸੰਭਾਲਕੇ ਰੱਖੇ।
ਪਾਠਕਾਂ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਸਾਂਝੇ ਕਰਨ ਲਈ ਸਰੋਕਾਰ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਕਰੋ:  (sarokar2015@gmail.com)