HarshinderKaur7ਜਿਹੜੇ ਆਪਣਾ ਟੀਚਾ ਮਿੱਥ ਲੈਣ, ਉਹ ਸਫ਼ਲ ਇਨਸਾਨ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਤੇ ਬਾਕੀ ...
(28 ਜੂਨ 2019)

 

ਹਰਸ਼ ਮਾਸੀ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਸੈਰ ਕਰਨ ਨਿਕਲੀ ਤਾਂ ਹਿੱਤੀ ਕਹਿਣ ਲੱਗਿਆ, “ਮਾਸੀ ਜੀ, ਇੱਥੇ ਲੋਕ ਕਿੰਨਾ ਉੱਚੀ ਬੋਲਦੇ ਪਏ ਨੇਔਹ ਵੇਖੋ ਕਿੰਨੇ ਸਾਰੇ ਕੁੱਤੇ ਘੁੰਮੀ ਜਾਂਦੇ ਨੇਰਤਾ ਸਫ਼ਾਈ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ ਹੋਈਇੱਥੇ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਚੱਜ ਨਾਲ ਕਸਰਤ ਕਰਨੀ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ! ਵੇਖੋ, ਔਹ ਬੱਚਾ ਕਿੰਨੀ ਹੌਲੀ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ? ਐਹ ਮਾਈ ਕਿੰਨੀ ਝੁਕ ਕੇ ਚੱਲ ਰਹੀ ਹੈ

“ਮੈਂਨੂੰ ਬਹੁਤ ਗਰਮੀ ਲੱਗ ਰਹੀ ਹੈ।” ਜੀਵ ਬੋਲ ਪਿਆ

“ਅੱਜ ਤਾਂ ਰੱਬ ਨੇ ਰਤਾ ਵੀ ਹਵਾ ਨਹੀਂ ਚਲਾਈਸੈਰ ਦਾ ਮਜ਼ਾ ਈ ਖ਼ਤਮ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ।” ਹੈਰੀ ਵੀ ਬੋਲ ਪਿਆ

“ਐ ਵੇਖੋ ਕਿੰਨੇ ਵੱਟੇ ਨੇ, ਇੱਕ ਵੱਟਾ ਮੇਰੇ ਪੈਰ ’ਤੇ ਵੱਜਿਆ ਹੈ।” ਨਾਨੂ ਕਹਿਣ ਲੱਗਿਆ

“ਮਾਸੀ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਗੁਰਪਾਲ ਮਾਸੜ ਜੀ ਨੂੰ ਫ਼ੋਨ ਕਰ ਕੇ ਬੁਲਾ ਲਓ, ਆਪਾਂ ਘਰ ਚੱਲ ਕੇ ਏ.ਸੀ. ਥੱਲੇ ਬਹਿੰਦੇ ਆਂਇੱਥੇ ਤਾਂ ਮਿੱਟੀ ਵੀ ਬਹੁਤ ਐਪੈਰ ਗੰਦੇ ਹੋ ਰਹੇ ਨੇ।” ਸੁੱਖੀ ਬੋਲੀ

ਹਰਸ਼ ਮਾਸੀ ਚੁੱਪਚਾਪ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣ ਰਹੀ ਸੀਉਹ ਕਹਿਣ ਲੱਗੀ, “ਹੈਰੀ, ਕਾਰ ਵਿੱਚੋਂ ਪਾਸੇ ਵੱਲ ਪਏ ਕਾਗਜ਼ ਦੇ ਨੈਪਕਿਨ ਚੁੱਕ ਕੇ ਲਿਆ।”

“ਪਸੀਨਾ ਪੂੰਝਣ ਲਈ?” ਨਾਨੂ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ।

“ਲਿਆਓ ਤਾਂ ਸਹੀ, ਦੱਸਦੀ ਹਾਂ ਕੀ ਕਰਨੇ ਨੇ।” ਹਰਸ਼ ਮਾਸੀ ਨੇ ਕਿਹਾ

ਜਦੋਂ ਹੈਰੀ ਕਾਗਜ਼ ਲੈ ਕੇ ਮੁੜਿਆ ਤਾਂ ਹਰਸ਼ ਮਾਸੀ ਕਹਿਣ ਲੱਗੀ, “ਐਹ ਸਾਰੇ ਕਾਗਜ਼ ਤਿਕੋਨੇ ਕਰ ਲਵੋ ਤੇ ਆਪੋ ਆਪਣੇ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖ ਲਵੋਹੁਣ ਇਸ ਲਾਈਨ ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਜਾਓ ਤੇ ਗਰਾਊਂਡ ਦੇ ਪਰਲੇ ਕੋਨੇ ਤਕ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਤੁਰ ਕੇ ਜਾਓਧਿਆਨ ਰਹੇ ਕਿ ਕਿਸੇ ਦੇ ਸਿਰ ਉੱਤੋਂ ਕਾਗਜ਼ ਡਿਗਣਾ ਨਹੀਂ ਚਾਹੀਦਾਜਿਹੜਾ ਦੋ ਚੱਕਰ ਬਿਨਾਂ ਕਾਗਜ਼ ਡੇਗੇ ਪੂਰੇ ਕਰ ਗਿਆ, ਉਸਨੂੰ ਇਨਾਮ ਮਿਲੇਗਾਕਾਗਜ਼ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਨੇ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਠੀਕ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ! ਸਿਰ ਸਿੱਧਾ ਰੱਖਿਓ

ਸਾਰੇ ਜਣਿਆਂ ਨੇ ਕਾਗਜ਼ ਤਿਕੋਨੇ ਕਰ ਕੇ ਸਿਰਾਂ ਉੱਤੇ ਟਿਕਾ ਲਏਹੈਰੀ ਬੋਲਿਆ, “ਜੇ ਮੈਂ ਜਿੱਤ ਗਿਆ ਤਾਂ ਮਾਸੀ ਜੀ, ਤੁਸੀਂ ਮੈਂਨੂੰ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਤੱਕ ਪੜ੍ਹਨ ਲਈ ਨਹੀਂ ਕਹੋਗੇ!”

ਸੁੱਖੀ ਹੱਸ ਕੇ ਕਹਿਣ ਲੱਗੀ, “ਫ਼ਿਕਰ ਨਾ ਕਰਤੂੰ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤਣ ਲੱਗਾਤੈਨੂੰ ਤਾਂ ਪੜ੍ਹਨਾ ਈ ਪੈਣੈ

“ਪਹਿਲਾਂ ਇਨਾਮ ਦੱਸੋ ਕੀ ਮਿਲੇਗਾ?” ਨਾਨੂ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗਿਆ। “ਮੈਂ ਨਿੱਕਾ ਜਿਹਾ ਕੁੱਤਾ ਪਾਲਣਾ ਹੈ

“ਚਲੋ, ਪਹਿਲਾਂ ਤੁਰੋ ਤਾਂ ਸਹੀਇਨਾਮ ਵਧੀਆ ਮਿਲੇਗਾ।” ਹਰਸ਼ ਮਾਸੀ ਨੇ ਖਹਿੜਾ ਛੁਡਾਉਂਦਿਆਂ ਕਿਹਾ

ਸਾਰੇ ਤੁਰ ਪਏਜੀਵ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗਿਆ, “ਵੇਖੀਂ ਹਿੱਤੀ ਵੀਰ, ਕਿਤੇ ਮੇਰਾ ਕਾਗਜ਼ ਟੇਢਾ ਤਾਂ ਨਹੀਂ ਹੋ ਗਿਆ!?”

ਹਿੱਤੀ ਬੋਲਿਆ, “ਹਾਂ ਹੋ ਚੱਲਿਆ ਹੈਵੇਖੀਂ ਡਿੱਗ ਨਾ ਜਾਏ।” ਜੀਵ ਗਰਦਨ ਰਤਾ ਕੁ ਟੇਢਾ ਕਰ ਕੇ ਤੁਰਨ ਲੱਗ ਪਿਆਇੰਨੇ ਨੂੰ ਸੁੱਖੀ ਬੋਲੀ, “ਓ ਜੀਵ ਵੀਰ, ਤੇਰਾ ਕਾਗਜ਼ ਤਾਂ ਡਿੱਗਣ ਵਾਲਾ ਹੈਹੌਲੀ ਚੱਲ।”

ਨਾਨੂ ਕਹਿਣ ਲੱਗਿਆ, “ਮੇਰੇ ਸਿਰ ’ਤੇ ਕਾਗਜ਼ ਹੇਠਾਂ ਖੁਰਕ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈਮੈਂ ਹੱਥ ਨਹੀਂ ਲਾਉਣਾ ਪਰ ਕੋਈ ਹੋਰ ਜਣਾ ਮੈਂਨੂੰ ਉੱਥੇ ਖ਼ੁਰਕ ਕਰ ਦੇਵੇ।”

ਹਿੱਤੀ ਬੋਲਿਆ, “ਬੜਾ ਸੌਖਾ ਜਿਹਾ ਲੱਗਦਾ ਸੀ, ਪਰ ਹੁਣ ਤੁਰਦਿਆਂ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ, ਕਿੰਨਾ ਔਖਾ ਕੰਮ ਐ ਬਿਲਕੁਲ ਸਿਰ ਹਿਲਾਏ ਬਿਨਾ ਤੁਰਨਾ ਕਿੰਨਾ ਔਖੈਮਾਸੀ ਜੀ ਨੇ ਫਸਾ ’ਤਾ।”

“ਵੀਰੇ, ਇਨਾਮ ਕੀ ਮਿਲੂਗਾ?” ਸੁੱਖੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ?

“ਕੀ ਪਤਾ, ਇਹ ਤਾਂ ਮਾਸੀ ਜੀ ਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈਪਰ ਮੈਂ ਅੱਜ ਹਰ ਹਾਲ ਰੇਸ ਪੂਰੀ ਕਰ ਕੇ ਜਿੱਤ ਕੇ ਵਿਖਾਉਣਾ ਹੈਮੈਂ ਤਾਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਦਿਨ ਦੀ ਛੁੱਟੀ ਲੈਣੀ ਹੈ।” ਹੈਰੀ ਬੋਲ ਪਿਆ

ਜਦ ਅੱਧੇ ਘੰਟੇ ਬਾਅਦ ਸਾਰੇ ਬੱਚੇ ਵਾਪਸ ਪਹੁੰਚੇ ਤਾਂ ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੇ ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅੱਧ ਵਾਰ ਸਿਰ ਉੱਤੇ ਰੱਖਿਆ ਕਾਗਜ਼ ਠੀਕ ਕੀਤਾ ਸੀਹਰਸ਼ ਮਾਸੀ ਨੇ ਨਾਨੂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ, “ਬੱਚਿਆ, ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਕਿੰਨੇ ਵੱਟੇ ਸੀ?

ਨਾਨੂ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, “ਮੇਰਾ ਤਾਂ ਸਾਰਾ ਧਿਆਨ ਸਿਰ ’ਤੇ ਰੱਖੇ ਕਾਗਜ਼ ਵੱਲ ਸੀਪਤਾ ਈ ਨਹੀਂ ਲੱਗਿਆ।”

“ਜੀਵ ਬੱਚਿਆ, ਗਰਮੀ ਕਿੰਨੀ ਲੱਗੀ? ਪਸੀਨਾ ਪੂੰਝਣਾ ਪਿਆ?” ਹਰਸ਼ ਮਾਸੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ।

ਜੀਵ ਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ, “ਮਾਸੀ ਜੀ, ਧਿਆਨ ਹੀ ਨਹੀਂ ਰਿਆਮੈਂ ਤਾਂ ਮਸਾਂ ਸਿਰ ਟੇਢਾ ਕਰ ਕੇ ਕਾਗਜ਼ ਸਿੱਧਾ ਰੱਖਣ ਵਿੱਚ ਲੱਗਿਆ ਰਿਹਾ

“ਹਿੱਤੀ ਬੱਚੇ, ਕਿੰਨੇ ਕੁ ਲੋਕ ਉੱਚੀ ਬੋਲ ਰਹੇ ਸੀ?”

ਹਿੱਤੀ ਬੋਲਿਆ, “ਸੱਚੀਂ ਮਾਸੀ ਜੀ, ਕਿਸੇ ਦਾ ਪਤਾ ਹੀ ਨਹੀਂ ਲੱਗਿਆਮੈਂ ਤਾਂ ਪੂਰਾ ਧਿਆਨ ਸਿਰ ਉੱਪਰਲੇ ਕਾਗਜ਼ ’ਤੇ ਟਿਕਾਇਆ ਹੋਇਆ ਸੀ।”

ਜਿਉਂ ਹੀ ਸੁੱਖੀ ਵਲ ਹਰਸ਼ ਮਾਸੀ ਨੇ ਮੂੰਹ ਘੁਮਾਇਆ, ਸੁੱਖੀ ਬੋਲ ਪਈ, “ਮੈਂਨੂੰ ਵੀ ਮਾਸੀ ਜੀ ਮਿੱਟੀ ਬਾਰੇ ਉੱਕਾ ਖ਼ਿਆਲ ਨਹੀਂ ਰਿਹਾ।”

ਹਰਸ਼ ਮਾਸੀ ਸਮਝਾਉਣ ਲੱਗੀ, “ਬੱਚਿਓ, ਜਦੋਂ ਦਿਮਾਗ਼ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਕੰਮ ਨਾ ਲਾਈਏ ਤਾਂ ਉਹ ਵਿਹਲਾ ਬੈਠਾ ਦੂਜਿਆਂ ਵਿੱਚ ਨੁਕਸ ਕੱਢਣ ਲੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਜਣੇ ਕਿਸੇ ਆਹਰੇ ਲੱਗ ਗਏ ਤਾਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਹੀ ਚੀਜ਼ਾਂ ਦਿਸਣੀਆਂ ਬੰਦ ਹੋ ਗਈਆਂ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਨੂੰ ਨੁਕਸ ਦਿਸ ਰਹੇ ਸੀਮਿੱਟੀ ਅਜੇ ਵੀ ਹੈ, ਰੌਲਾ ਵੀ ਹੈ, ਵੱਟੇ ਵੀ ਨੇ ਪਰ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਦਿਸਿਆ

ਇੰਨੇ ਨੂੰ ਗੁਰਪਾਲ ਮਾਸੜ ਜੀ ਪਿੱਛੋਂ ਆਉਂਦੇ ਦਿਸੇ ਤਾਂ ਨਾਨੂ ਚੀਕ ਪਿਆ, “ਆ ਜੋ ਮਾਸੜ ਜੀ, ਮਾਸੀ ਜੀ ਮਜ਼ੇਦਾਰ ਗੱਲਾਂ ਸੁਣਾ ਰਹੇ ਨੇਹੁਣ ਇਨਾਮ ਵੀ ਦੇਣਗੇ।”

ਹਰਸ਼ ਮਾਸੀ ਬੋਲੀ, “ਬੱਚਿਓ, ਪਹਿਲਾਂ ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦਿਓਜਿਹੜੇ ਜਣੇ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਵਿੱਚ ਨੁਕਸ ਕੱਢਣ, ਉਹ ਵਿਹਲੇ ਹੁੰਦੇ ਨੇਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਕੋਈ ਹੋਰ ਕੰਮ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾਜਿਹੜੇ ਲਗਨ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਕੰਮ ਵਿੱਚ ਜੁਟੇ ਹੋਏ ਹੋਣ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਕੋਲ ਦੂਜਿਆਂ ਵੱਲ ਝਾਕਣ ਦਾ ਸਮਾਂਹੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾਜਿਹੜੇ ਆਪਣਾ ਟੀਚਾ ਮਿੱਥ ਲੈਣ, ਉਹ ਸਫ਼ਲ ਇਨਸਾਨ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਨੇ ਤੇ ਬਾਕੀ ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜ਼ਾਇਆ ਕਰਦੇ ਨੇਹੁਣ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸਿਹਤ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦੇ ਕੇ ਕਸਰਤ ਕਰੋ, ਬਾਕੀ ਸਭ ਗੱਲਾਂ ਤੁਹਾਡੇ ਮਨ ਵਿੱਚੋਂ ਆਪਣੇ ਆਪ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਜਾਣਗੀਆਂਇੰਜ ਹੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਵੇਲੇ ਜੇ ਤੁਹਾਡਾ ਹੋਰ ਗੱਲਾਂ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਤਾਂ ਇਸਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਇਕਾਗਰ ਹੋ ਕੇ ਨਹੀਂ ਪੜ੍ਹ ਰਹੇ

“ਕਿਹੜੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣਾਈ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ ਬਈ?” ਗੁਰਪਾਲ ਮਾਸੜ ਜੀ ਨੇ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦਿਆਂ ਪੁੱਛਿਆ।

“ਮਾਸੜ ਜੀ, ਮਾਸੀ ਜੀ ਨੇ ਸਾਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਰੇਸ ਵਿੱਚ ਫੇਲ ਕਰ ’ਤਾਕਿਸੇ ਨੂੰ ਇਨਾਮ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਆਈਸਕ੍ਰੀਮ ਖੁਆ ਦਿਓਗੇ?” ਨਾਨੂ ਨੇ ਮਾਸੜ ਜੀ ਦੀ ਲੱਤ ਨੂੰ ਜੱਫੀ ਪਾ ਕੇ ਕਿਹਾ

“ਜ਼ਰੂਰ, ਜ਼ਰੂਰਪਰ ਦੱਸੋ ਅੱਜ ਕਿਹੜੀ ਕਹਾਣੀ ਸੁਣੀ?” ਗੁਰਪਾਲ ਮਾਸੜ ਜੀ ਨੇ ਪੁੱਛਿਆ।

“ਅੱਜ ਤਾਂ ਮਾਸੀ ਜੀ ਨੇ ਵਧੀਆ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜਿਊਣ ਦਾ ਗੁਰ ਸਿਖਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਤੇ ਨਾਲੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕਰਨ ਦਾ ਵੀ।” ਸੁੱਖੀ ਬੋਲ ਪਈ

“ਚਲੋ ਫਿਰ ਚੱਲੀਏ ਆਈਸਕ੍ਰੀਮ ਖਾਣ।” ਗੁਰਪਾਲ ਮਾਸੜ ਜੀ ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਤੁਰ ਪਏ

*****

(ਨੋਟ: ਹਰ ਲੇਖਕ ‘ਸਰੋਕਾਰ’ ਨੂੰ ਭੇਜੀ ਗਈ ਰਚਨਾ ਦੀ ਕਾਪੀ ਆਪਣੇ ਕੋਲ ਸੰਭਾਲਕੇ ਰੱਖੇ।)

(1646)

(ਸਰੋਕਾਰ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਲਈ: This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.om)

About the Author

ਡਾ. ਹਰਸ਼ਿੰਦਰ ਕੌਰ

ਡਾ. ਹਰਸ਼ਿੰਦਰ ਕੌਰ

Dr. Harshinder Kaur MD (paediatrician)
Patiala, Punjab, India.
Phone: (91 - 175 - 2216783)

Email: (drharshpatiala@yahoo.com)

More articles from this author