SukhminderBagi7ਹੁਣ ਤੇਰੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਗਦਰੀ ਬਾਬੇ ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਭਗਤ ਯੋਧੇ ਨਹੀਂ, ਹੁਣ ਤਾਂ ਇੱਥੇ ...
(28 ਸਤੰਬਰ 2018)

 

(ਅੱਜ ਜਨਮ ਦਿਨ ’ਤੇ ਵਿਸ਼ੇਸ਼)

ਸ਼ਹੀਦੇ ਆਜ਼ਮ ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਦੇ ਨਾਂ ਖੁੱਲ੍ਹਾ ਖ਼ਤ


ਰਾਜੀ ਖੁਸ਼ੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਮਾਚਾਰ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸ਼ਹਾਦਤ ਦਾ ਜਾਮ ਪੀਤਿਆਂ ਨੂੰ 87 ਸਾਲ ਲੰਘ ਚੁੱਕੇ ਹਨਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਹੁਣ ਤੱਕ ਦੇ ਭਾਰਤ ਦਾ ਹਾਲ ਚਿੱਠੀ ਰਾਹੀਂ ਦੱਸਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂਤੁਹਾਡੇ ਸਮਿਆਂ ਵਿੱਚ ਦੋ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾਵਾਂ ਚੱਲ ਰਹੀਆਂ ਸਨ। ਇੱਕ ਤੁਹਾਡੀ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਪ੍ਰਬੰਧ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਨਾ ਸੀ, ਜਿੱਥੇ ਮਨੁੱਖ ਹੱਥੋਂ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਲੁੱਟ ਨਾ ਹੋਵੇਸਭ ਅਮੀਰ ਗਰੀਬ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਭੇਦਭਾਵ ਦੇ ਇਕੱਠੇ ਵਧੀਆ ਜੀਵਨ ਬਤੀਤ ਕਰਨਅੰਗਰੇਜ਼, ਜੋ ਕਿ ਭਾਰਤੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲੁੱਟ ਰਹੇ ਹਨ ਦੇਸ਼ ਆਜ਼ਾਦ ਕਰਕੇ ਵਾਪਸ ਚਲੇ ਜਾਣਦੂਜੀ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਗਾਂਧੀ ਨਹਿਰੂ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਸੀ, ਜਿਸ ਅਨੁਸਾਰ ਉਹ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਅੰਗਰੇਜ਼ ਭਾਰਤ ਤਾਂ ਛੱਡ ਜਾਣ ਪਰ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਵਾਂਗਡੋਰ ਸਾਡੇ ਹੱਥ ਸੰਭਾਲ ਦੇਣ ਤਾਂ ਕਿ ਅਸੀਂ ਰਾਜ ਸੱਤਾ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣ ਸਕੀਏਇਹ ਦੋ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾਵਾਂ ਦਾ ਭੇੜ ਹੀ ਸੀ ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਗਾਂਧੀਵਾਦੀ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਜਿੱਤ ਗਈ ਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਫਾਂਸੀ ਤੇ ਚਾੜ੍ਹਿਆ ਗਿਆਜੇਕਰ ਤੁਹਾਡੀ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਦੀ ਜਿੱਤ ਹੁੰਦੀ ਤਾਂ ਅੱਜ ਗਾਂਧੀ ਨਾ ਬਾਪੂ ਅਖਵਾ ਸਕਦਾ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਨਹਿਰੂ ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਚਾਚਾ ਬਣ ਸਕਦਾ

ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਦੇ ਰਾਜ ਸਮੇਂ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਦੇਸ਼ ਭਗਤ ਨੌਜਵਾਨ ਤੇ ਗ਼ਦਰੀ ਬਾਬੇ ਸਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਸ਼ ਭਗਤੀ ਕੁੱਟ ਕੁੱਟ ਕੇ ਭਰੀ ਹੋਈ ਸੀਅੰਗਰੇਜ਼ ਬਾਹਰਲੇ ਮੁਲਕ ਤੋਂ ਸਨ ਤੇ ਹਰ ਇੱਕ ਦੇ ਦਿਲ ਵਿੱਚ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਰੁੱਧ ਗੁੱਸਾ ਸੀਜਲ੍ਹਿਆਂਵਾਲੇ ਬਾਗ ਵਿੱਚ ਹੋਈ ਅਣਹੋਣੀ ਘਟਨਾ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਲੋਕ ਗੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਭੁੰਨ ਕੇ ਸਦਾ ਦੀ ਨੀਂਦ ਸੁਲਾ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਨ, ਨੇ ਇਸ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਭਾਂਬੜ ਦਾ ਰੂਪ ਦੇ ਦਿੱਤਾ13 ਮਾਰਚ 1940 ਨੂੰ ਸ਼ਹੀਦ ਊਧਮ ਸਿੰਘ ਸੁਨਾਮ ਨੇ ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ ਖੂਨ ਦੀ ਹੋਲੀ ਖੇਡਣ ਵਾਲੇ ਜਨਰਲ ਡਾਇਰ ਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਗੋਲੀਆਂ ਨਾਲ ਭੁੰਨ ਦਿੱਤਾ ਸੀਅਜਿਹਾ ਸਾਕਾ ਦੇਖ ਕੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ ਹਕੂਮਤ ਧੁਰੋਂ ਅੰਦਰੋਂ ਹਿੱਲ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਭਾਰਤ ਛੱਡਣ ਦਾ ਇਰਾਦਾ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀਤੁਹਾਡੀ ਸ਼ਹਾਦਤ ਤੋਂ 16 ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਅੰਗਰੇਜ਼ ਭਾਰਤ ਨੂੰ ਛੱਡ ਗਏ ਸਨ ਪਰ ਆਪਣੀ ਪਾੜੋ ਤੇ ਰਾਜ ਕਰੋ ਦੀ ਕੁਟਿਲ ਨੀਤੀ ਅਨੁਸਾਰ ਦੇਸ਼ ਨੂੰ ਦੋ ਭਾਗਾਂ, ਭਾਰਤ ਅਤੇ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਵੰਡ ਗਏ ਅਤੇ ਜਾਂਦੇ ਜਾਂਦੇ ਆਪਣੀ ਕੋਝੀ ਚਾਲ ਵੀ ਚੱਲ ਗਏਸੇਹ ਦਾ ਤਕਲਾ (ਜੰਮੂ ਕਸ਼ਮੀਰ) ਦੋਹਾਂ ਦੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਪਿੰਡਿਆਂ ਵਿੱਚ ਗੱਡ ਗਏ, ਜੋ ਕਿ ਅੱਜ ਇੱਕ ਨਸੂਰ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਦੋਹਾਂ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਰੋਜ਼ ਮੌਤ ਦੀ ਨੀਂਦ ਸੁਲਾ ਰਿਹਾ ਹੈ

ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਦੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਗਾਂਧੀਵਾਦੀ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਨੇ ਲੋਕਤੰਤਰ ਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਨਵਾਂ ਖਿਡੌਣਾ ਈਜਾਦ ਕੀਤਾ, ਜਿਸਦੀ ਚਾਬੀ ‘ਲੋਕ ਸੇਵਕ’ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਤੇ ਉਸ ਖਿਡੌਣੇ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਹਿੱਸੇ ਨੂੰ ਵੋਟਰ ਦਾ ਨਾਂ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆਇਸ ਖਿਡੌਣੇ ਦੀ ਮਿਆਦ ਪੰਜ ਸਾਲ ਰੱਖੀਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਬੁੱਧੂ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਹਰੇਕ ਪੰਜ ਸਾਲਾਂ ਬਾਅਦ ਇਹ ਖਿਡੌਣਾ ਇੱਕ ਦਿਨ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈਫਿਰ ਪੰਜ ਸਾਲ ਇਹ ਲੋਕ ਸੇਵਕ ਦੀ ਚਾਬੀ ਨਾਲ ਇਸ ਖਿਡੌਣੇ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਅਨੁਸਾਰ ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨਇਸ ਖਿਡੌਣੇ ਨੂੰ ਕਾਬੂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਣ ਲਈ ਪਿਛਲੇ ਕਈ ਦਹਾਕਿਆਂ ਤੋਂ ਗੁੰਡਾਗਰਦੀ ਅਤੇ ਵਿਗਿਆਨ ਦੀ ਇੱਕ ਅਨੋਖੀ ਕਾਢ ‘ਈ.ਵੀ.ਐੱਮ’ ਨੂੰ ਵੀ ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕ ਸੇਵਕ ਸਿਆਸਤਦਾਨਾਂ ਨੇ ਵਰਤੋਂ ਵਿੱਚ ਲਿਆਉਣਾ ਸ਼ੂਰੂ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਹੈਲੋਕਤੰਤਰ ਦੇ ਨਾਂ ਹੇਠ ਚਲਾਕ ਸਿਆਸਤਦਾਨਾਂ ਨੇ ਗੱਦੀਆਂ ’ਤੇ ਕਬਜ਼ਾ ਕਰਕੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲੁੱਟਣਾ ਤੇ ਕੁੱਟਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤਾ ਹੋਇਆ ਹੈਭਾਰਤੀ ਸਿਆਸਤਦਾਨਾਂ ਦੀਆਂ ਕੋਝੀਆਂ ਚਾਲਾਂ ਕਾਰਨ ਗਰੀਬੀ, ਬੇਰੁਜ਼ਗਾਰੀ, ਭ੍ਰਿਸ਼ਟਾਚਾਰ, ਫਿਰਕਾਪ੍ਰਸਤੀ ਅਤੇ ਨਸ਼ਿਆਂ ਨੇ ਵਿਕਰਾਲ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰ ਲਿਆ ਹੈਬੇਰੁਜ਼ਗਾਰੀ ਕਾਰਨ ਨੌਜਵਾਨ ਨਸ਼ਿਆਂ ਦੀ ਦਲਦਲ ਵਿੱਚ ਧਸ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਸਕੇ ਸਬੰਧੀਆਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਕੇ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਵੱਲ ਕੂਚ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨਅੱਜ ਤੇਰਾ ਦੇਸ਼ ਇੱਕ ਨਰਕ ਰੂਪੀ ਕੁੰਡ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈਸਿਆਸਤਦਾਨਾਂ ਨੇ ਰੋਹਿਤ ਵਾਮੁੱਲਾ ਦੇ ਕਹਿਣ ਅਨੁਸਾਰ ਭਾਰਤੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਵੋਟ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ

ਪਿਆਰੇ ਭਗਤ ਸਿੰਘ, ਅੰਗਰੇਜ਼ ਤਾਂ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਸਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਭਜਾਉਣਾ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਖਿਲਾਫ਼ ਲੜਨਾ ਬਹੁਤ ਸੌਖਾ ਸੀਪਰ ਹੁਣ ਸਥਿਤੀ ਬਿਲਕੁਲ ਉਲਟ ਹੈਇੱਥੇ ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਆਪਣੇ ਹੀ ਆਪਣਿਆਂ ਨੂੰ ਲੁੱਟ ਤੇ ਕੁੱਟ ਰਹੇ ਹਨਇਨ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਸਥਿਤੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਮਝ ਵਿੱਚ ਇਹ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਰੁੱਧ ਕਿਵੇਂ ਲੜਿਆ ਜਾਵੇਇਹੀ ਇੱਕ ਅੜਾਉਣੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਸਿਆਸਤਦਾਨਾਂ ਨੇ ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਕੋਲੋਂ ਪਾੜੋ ਤੇ ਰਾਜ ਕਰੋ ਦੀ ਨੀਤੀ ਦਾ ਪਾਠ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੜ੍ਹ ਲਿਆ ਹੈਇਹਨਾਂ ਨੇ ਭਾਰਤੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਜਾਤ ਪਾਤ ਦੇ ਨਾਂ ’ਤੇ ਅਤੇ ਧਰਮਾਂ ਦੇ ਚੱਕਰਵਿਊ ਵਿੱਚ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਫਸਾ ਲਿਆ ਹੈ ਕਿ ਸਧਾਰਨ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਇਸ ਚੱਕਰਵਿਊ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲਣਾ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਹੈਤੇਰੀ ਸੋਚ ਦੇ ਬੰਦਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹ ਜਾਂ ਤਾਂ ਮੌਤ ਦੇ ਘਾਟ ਉਤਾਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਫਿਰ ਜੇਲਾਂ ਦੀਆਂ ਸੀਖਾਂ ਪਿੱਛੇ ਸਾਲਾਂ ਬੱਧੀ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨਹੁਣ ਤੇਰੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਗਦਰੀ ਬਾਬੇ ਅਤੇ ਦੇਸ਼ ਭਗਤ ਯੋਧੇ ਨਹੀਂ, ਹੁਣ ਤਾਂ ਇੱਥੇ ਹਿੰਦੂ, ਸਿੱਖ, ਮੁਸਲਮਾਨ, ਬੋਧੀ, ਈਸਾਈ, ਮਰਾਠੇ, ਜਾਟ ਹੀ ਹਨ ਜਾਂ ਫਿਰ ਕਾਂਗਰਸੀ, ਅਕਾਲੀ, ਜਨਸੰਘੀ ਅਤੇ ਭਾਜਪਾਈ ਹਨਤੁਹਾਡੀ ਵਿਚਾਰਧਾਰਾ ਨੂੰ ਲਾਗੂ ਕਰਵਾਉਣ ਲਈ ਸੇਧ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਕੋਈ ਵੀ ‘ਬੁੱਧੀਜੀਵੀ’ ਨਹੀਂ ਹੈਜੋ ਸਨ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸਰਕਾਰਾਂ ਮਰਵਾਈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨਤੈਨੂੰ ਇੱਕ ਗੱਲ ਹੋਰ ਦੱਸਾਂ, ਇਹ ਬੁੱਧੀਜੀਵੀ ਵੀ ਦੋ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੇ ਗਏ ਹਨਇੱਕ ਬੁੱਧੀਜੀਵੀ (ਮੁਲਾਜ਼ਮ) ਜੋ ਬੁੱਧੀ ਵੇਚਕੇ ਆਪਣੀ ਜੀਵਕਾ (ਰੋਜ਼ੀ ਰੋਟੀ) ਚਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਇਹਨਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਵਲ ਸਰਵਿਸ ਰੂਲਜ਼ ਦੀਆਂ ਬੇੜੀਆਂ ਪਾ ਦਿੱਤੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨਇਨ੍ਹਾਂ ਵਿਚਾਰਿਆਂ ਦੀ ਐਨੀ ਹੈਸੀਅਤ ਨਹੀਂ ਕਿ ਇਹ ਤੇਰੇ ਵਾਰਿਸ ਬਣ ਸਕਣਪਰ ਇਹ ਤੇਰੇ ਵਾਰਿਸ ਹੋਣ ਦਾ ਮੁਖੌਟਾ ਜ਼ਰੂਰ ਪਾਉਂਦੇ ਹਨਸਰਕਾਰ ਕੋਲੋਂ ਸਟੇਟ, ਨੈਸ਼ਨਲ ਪੱਧਰ ਦਾ ਇਨਾਮ ਸ਼ਨਾਮ ਲੈਣ ਵਿੱਚ ਜ਼ਰਾ ਵੀ ਦੇਰੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ ਅਤੇ ਤੇਰੀ ਸੋਚ ਦੇ ਉਲਟ ਜਾ ਕੇ ਲੋਕ ਦੋਖੀ ਸਰਕਾਰ ਵੱਲੋਂ ਮਿਲਦੇ ਵਾਧੇ, ਲਾਲਚ ਜਾਂ ਕੋਈ ਸਹੂਲਤ ਨੂੰ ਇਹ ਖਿੜੇ ਮੱਥੇ ਕਬੂਲ ਕਰ ਲੈਂਦੇ ਹਨ

ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਵੀ ਅਜੀਬ ਕਹਾਣੀ ਹੈ। ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਸੱਚੇ ਵਾਰਿਸ ਹੋਣ ਦਾ ਖੂਬ ਢੌਂਗ ਰਚਦੇ ਹਨ23 ਮਾਰਚ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਸ਼ਹੀਦੀ ਦਿਵਸ ’ਤੇ ਪੀਲੀਆਂ ਪੱਗਾਂ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਮੋਟਰ ਸਾਈਕਲਾਂ ਦੇ ਹਾਰਨ ਵਜਾਉਂਦੇ, ਧੂੜਾਂ ਉਡਾਉਂਦੇ ਖਟਕੜ ਕਲਾਂ ਤੇ ਹੁਸੈਨੀਵਾਲਾ ਵੱਲ ਚਾਲੇ ਪਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨਹੋਰ ਤਾਂ ਹੋਰ, ਲੁਟੇਰੇ ‘ਲੋਕ ਸੇਵਕ’ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਵੀ ਤੇਰੇ ਸ਼ਹੀਦੀ ਦਿਵਸ ’ਤੇ ਤੇਰੇ ਵਾਰਸਾਂ ਦੇ ਖੂਨ ਨਾਲ ਲਿਬੜੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਸਮਾਧੀ ਅਤੇ ਬੁੱਤਾਂ ਉੱਤੇ ਫੁੱਲ ਮਾਲਾਵਾਂ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦੇ ਹਨ ਤੇ ਇਹ ਅਖੌਤੀ ਵਾਰਿਸ ਤੇਰੇ ਜਨਮ ਦਿਨ ’ਤੇ ਬੰਦ ਕਮਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬਹਿ ਕੇ ਬਹਿਸ ਮੁਬਾਹਸੇ ਕਰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਮਧਾਣੀ ਪਾ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਖੂਬ ਰਿੜਕਦੇ ਹਨਫਿਰ ਸਾਰਾ ਸਾਲ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਦਿਨਾਂ 28 ਸਤੰਬਰ ਤੇ 23 ਮਾਰਚ ਨੂੰ ਉਡੀਕਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੋ ਦਿਨਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਆਪਣੀ ਜ਼ੁਬਾਨ ’ਤੇ ਲੱਗੀ ਜੰਗ (ਜੰਗਾਲ) ਫਿਰ ਲਾਹ ਸਕਣਇਹ ਬੁੱਧੀਜੀਵੀ ਤੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨ ਐਨੇ ਚਲਾਕ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਘਰ ਤੇਰੇ ਵਰਗਾ ਸੂਰਮਾ ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਪੈਦਾ ਹੋਵੇਇਹ ਤਾਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਡਾਕਟਰ, ਵਕੀਲ ਜਾਂ ਇੰਜੀਨੀਅਰ ਪੁੱਤਰ ਹੀ ਪੈਦਾ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨਇਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸ਼ਹੀਦ ਕਰਤਾਰ ਸਿੰਘ ਸਰਾਭੇ ਦੀ ਕਵਿਤਾ ਰਟ-ਰਟ ਕੇ ਪੜ੍ਹੀ ਹੋਈ ਹੈ

ਸੇਵਾ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਜਿੰਦੜੀਏ ਬੜੀ ਔਖੀ, ਗੱਲਾਂ ਕਰਨੀਆਂ ਢੇਰ ਸੁਖੱਲੀਆਂ ਨੇ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇਸ਼ ਸੇਵਾ ਵਿੱਚ ਪੈਰ ਪਾਇਆ
, ਉਨ੍ਹਾਂ ਲੱਖ ਮੁਸੀਬਤਾਂ ਝੱਲੀਆਂ ਨੇ

ਪਿਆਰੇ ਭਗਤ ਸਿੰਘ, ਚਿੱਠੀ ਬਹੁਤ ਲੰਬੀ ਹੋ ਚੱਲੀ ਹੈਇੱਕ ਗੱਲ ਹੋਰ ਦੱਸਾਂ, ਇਹ ਗੱਲ ਨਹੀਂ ਕਿ ਸਾਰੇ ਤੈਨੂੰ ਭੁੱਲ ਗਏ ਹਨਤੇਰੇ ਬਾਰੇ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਲਿਖਿਆ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਤੇ ਕਈ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦੇ ਚੌਕਾਂ ਵਿੱਚ ਤੇਰੇ, ਰਾਜਗੁਰੂ ਅਤੇ ਸੁਖਦੇਵ ਦੇ ਬੁੱਤ ਵੀ ਲਾਏ ਹੋਏ ਹਨਪਰ ਅਫ਼ਸੋਸ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਤੇ ਵੇਖ ਕੇ ਇਹ ਤੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਸੌਂਪੇ ਕਾਰਜ ਵੱਲ ਇੱਕ ਪੁਲਾਂਘ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪੁੱਟਦੇਸਿਰਫ ਤੇਰੀ ਕੁਰਬਾਨੀ ਦਾ ਗੁਣਗਾਨ ਹੀ ਕਰਦੇ ਹਨਮੇਰਾ ਆਪਣਾ ਨਿੱਜੀ ਵਿਚਾਰ ਹੈ ਕਿ ਹੁਣ ਲੋਕ ਭੇਡ, ਬੱਕਰੀਆਂ ਬਣ ਗਏ ਹਨ। ਕਿਸੇ ਵਿਦਵਾਨ ਨੇ ਲਿਖਿਆ ਹੈ ਕਿ ਇੱਜੜ ਦੀਆਂ ਭੇਡ ਬੱਕਰੀਆਂ ਕਦੇ ਵੀ ਆਜੜੀ ਵਿਰੁੱਧ ਬਗਾਵਤ ਨਹੀਂ ਕਰਦੀਆਂਭਾਰਤੀ ਸਿਆਸਤਦਾਨ ਐਨੇ ਚਲਾਕ ਹੋ ਗਏ ਹਨ ਕਿ ਇਹ ਟੈਕਸ ਲਾ ਲਾ ਕੇ ਧਨ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਬੈਂਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਮ੍ਹਾਂ ਕਰਾਈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਕਿ ਜੇਕਰ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਵਾਂਗ ਦੇਸ਼ ਛੱਡਣਾ ਪਿਆ ਤਾਂ ਇਹ ਵੀ ਨੀਰਵ ਮੋਦੀ, ਵਿਜੇ ਮਾਲਿਆ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰਾਂ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਵਿਦੇਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਸੈੱਟ ਹੋ ਜਾਣਗੇਗਰੀਬ ਭਾਰਤ ਵਾਸੀ ਮਹਿੰਗਾਈ ਦੀ ਚੱਕੀ ਵਿੱਚ ਹੀ ਨਹੀਂ ਪਿਸ ਰਹੇ, ਇਹ ਟੁੱਟੀਆਂ ਸੜਕਾਂ ਉੱਤੇ ਅਤੇ ਥੋੜ੍ਹਾ ਜਿਹਾ ਮੀਂਹ ਪੈਣ ਨਾਲ ਹੀ ਆਏ ਹੜ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਰੁੜ੍ਹ ਜਾਣ ਕਰਕੇ ਨਿੱਤ ਦਿਨ ਆਪਣੀਆਂ ਜਾਨਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਹੱਥ ਧੋ ਰਹੇ ਹਨ

ਭਗਤ ਸਿੰਘ, ਤੇਰੇ ਨਾਲ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਤਾਂ ਬਹੁਤ ਨੇ ਕਦੇ ਫਿਰ ਸਹੀ70 ਸਾਲ ਹੋ ਗਏ ਨੇ ਬੁੱਧੀਜੀਵੀ ਅਤੇ ਬੁੱਧੀਮਾਨਾਂ ਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਵਾਰਿਸ ਅਖਵਾਉਂਦਿਆਂਤੁਹਾਡੇ ਨਾਂ ਤੋਂ ਹੀ ਅੰਗਰੇਜ਼ ਸਰਕਾਰ ਥਰ ਥਰ ਕੰਬਦੀ ਸੀ ਪਰ ਜੇਕਰ 70 ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਤੁਹਾਡੇ ਜਨਮ ਤੇ ਸ਼ਹੀਦੀ ਦਿਨ ਤੇ ਇੱਕ-ਇੱਕ ਜਣਾ ਹੀ ਤੁਹਾਡਾ ਸੱਚਾ ਵਾਰਿਸ ਬਣਕੇ ਤੁਹਾਡੇ ਰਾਹਾਂ ’ਤੇ ਚੱਲਣ ਦਾ ਫ਼ੈਸਲਾ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਤਾਂ ਹੁਣ ਤੱਕ 140 ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਣੇ ਸੀਪਰ ਅਫਸੋਸ ਤਾਂ ਇਹੀ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਬਸੰਤੀ ਰੰਗ ਦਾ ਚੋਲਾ ਨਹੀਂ ਰੰਗਾ ਸਕਦੇ, ਸਿਰਫ ਪੀਲੀਆਂ ਪੱਗਾਂ ਬੰਨ੍ਹ ਕੇ ਹੀ ਵਿਖਾਵਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਫਿਰ ਨਾਟਕ, ਗੋਸ਼ਟੀਆਂ, ਭਾਸ਼ਣ ਦੇ ਕੇ ਹੀ ਇਨਕਲਾਬ ਲਿਆਉਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨਇਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਹੀ ਇੱਕ ਗੀਤ ਗੁਣਗੁਣਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ

ਸ਼ਹੀਦੋਂ ਕੀ ਚਿਤਾਓਂ ਪਰ ਲਗੇਂਗੇ ਹਰ ਬਰਸ ਮੇਲੇ,
ਵਤਨ ਪੇ ਮਰਨੇ ਵਾਲੋਂ ਕਾ ਯਹੀ ਨਿਸ਼ਾਂ ਹੋਗਾ-

ਇਹ ਸਭ ਮੇਲੇ ਦੇਖਣ ਵਾਲੇ ਚੱਕੀਰਾਹੇ ਹੀ ਹਨਅਖੀਰ ਵਿੱਚ ਪਿਆਰੇ ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਮੈਨੂੰ ਸਿਰਫ ਇਹ ਹੀ ਰੰਜ ਹੈ ਕਿ ਤੈਨੂੰ ਸਿਰਫ਼ ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚੋਂ ਬਾਹਰ ਭਜਾਉਣ ਬਾਰੇ ਹੀ ਗਰਦਾਨਿਆਂ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈਤੇਰੀ ਸੋਚ ਮਨੁੱਖ ਹੱਥੋਂ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਲੁੱਟ ਖ਼ਤਮ ਕਰਨ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਪਨਪਣ ਹੀ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾਪਿਆਰੇ ਭਗਤ ਸਿੰਘ ਐਤਕੀਂ 28 ਸਤੰਬਰ ਨੂੰ ਤੂੰ ਕਿਸੇ ਨਾ ਕਿਸੇ ਘਰ ਜ਼ਰੂਰ ਜਨਮ ਲੈਣਾਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਸਿਸਕੀਆਂ, ਹਉਕਿਆਂ ਨੂੰ ਸੁਣਨਾ ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਆਸਾਂ, ਉਮੀਦਾਂ ਦਾ ਖਿਆਲ ਕਰਨਾ‘ਲੋਕ ਸੇਵਕਾਂ’ ਵੱਲੋਂ ਪਾਏ ਮੁਖੌਟੇ ਨੂੰ ਲੋਕ ਕਚਹਿਰੀ ਵਿੱਚ ਜ਼ਰੂਰ ਨੰਗਾ ਕਰਨਾ

ਇਸੇ ਉਮੀਦ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਛੋਟਾ ਵੀਰ - ਸੁਖਮਿੰਦਰ ਬਾਗੀ।

*****

(1321)

About the Author

ਸੁਖਮਿੰਦਰ ਬਾਗੀ

ਸੁਖਮਿੰਦਰ ਬਾਗੀ

Adarsh Nagar, Samrala, Punjab, India.
Mobile: (94173 - 94805)

More articles from this author